slider-1
slider-2
slider-3
slider-4
slider-5
slider-6
slider-7
slider-8
slider-9
slider-10
previous arrow
next arrow
Shadow

ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ

Οι Αινιάνες ήταν ένα από τα πολυάριθμα φύλα της αρχαίας Ελλάδας, όπως αναφέρει και ο Όμηρος στην Ιλιάδα του, στη ραψωδία Β΄, στους στίχους 748-755. Αρχικά κατοικούσαν στην αρχαία Δωδώνη της Ηπείρου μαζί με τους γείτονές τους, τους Περραιβούς.

Με την κάθοδο των Δωριέων, εγκαταστάθηκαν στη Φθιώτιδα, στην περιοχή ανάμεσα στον Τυμφρηστό, την Οίτη και την Όρθρυ. Στην περιοχή αυτή ίδρυσαν την Οιταίαν Αμφικτυονία με έδρα τους Δελφούς.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (7.132) υποτάχθηκαν χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις στους Πέρσες.

Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο πολέμησαν με το μέρος των Αθηναίων, όπως συνέβη και κατά τον Λαμιακό πόλεμο. Από την επιμιξία Αινιάνων – Αιτωλών προήλθαν οι Υπατείς ή Υπαταίοι που άκμασαν μέχρι τη Βυζαντινή περίοδο

(Βαμβακά & Κυριακίδης, 2010)

ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ:

745 οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·
τοῖς δ᾽ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
Γουνεὺς δ᾽ ἐκ Κύφου ἦγε δύω καὶ εἴκοσι νῆας·
τῷ δ᾽ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶ
750 οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί᾽ ἔθεντο,
οἵ τ᾽ ἀμφ᾽ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντο
ὅς ῥ᾽ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ,
οὐδ᾽ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ,
ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτ᾽ ἔλαιον·

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ:

Δεν ήταν ο μόνος αρχηγός, μαζί του ήταν ο Λεοντέας,

ο ακόλουθος του Άρη, ο γιος του γενναίου Κόρωνα, του γιου του Καινέα.
Μαζί μ᾿ αυτόν ακολουθούσαν σαράντα μαύρα καράβια.
Ο Γουνέας από την Κύφο οδηγούσε εικοσιδύο πλοία,

τον ακολουθούσαν οι Ενιάνες και οι ατρόμητοι Περαιβοί.

αυτοί που είχαν χτίσει τα σπίτια τους γύρω από την κακοχείμωνη Δωδώνη,
και αυτοί που δούλευαν τη γη γύρω από τον όμορφο Τιταρησσό,

που χύνει τα όμορφα νερά του στον Πηνειό, δεν ανακατώνεται
όμως με τον Πηνειό με τις ασημένιες δίνες,
τα νερά του κυλούν από πάνω, σα λάδι, γιατί είναι παρακλάδι.

 

ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΗΡΟΔΟΤΟ

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΗΡΟΔΟΤΟΥ:

[7.131.1] Ὁ μὲν δὴ περὶ Πιερίην διέτριβε ἡμέρας συχνάς· τὸ γὰρ δὴ ὄρος τὸ Μακεδονικὸν ἔκειρε τῆς στρατιῆς τριτημορίς, ἵνα ταύτῃ διεξίῃ ἅπασα ἡ στρατιὴ ἐς Περραιβούς· οἱ δὲ δὴ κήρυκες οἱ ἀποπεμφθέντες ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ γῆς αἴτησιν ἀπίκατο οἱ μὲν κεινοί, οἱ δὲ φέροντες γῆν τε καὶ ὕδωρ. 

[7.132.1] τῶν δὲ δόντων ταῦτα ἐγένοντο οἵδε, Θεσσαλοί, Δόλοπες, Ἐνιῆνες, Περραιβοί, Λοκροί, Μάγνητες, Μηλιέες, Ἀχαιοὶ οἱ Φθιῶται, καὶ Θηβαῖοι καὶ οἱ ἄλλοι Βοιωτοὶ πλὴν Θεσπιέων τε καὶ Πλαταιέων. 

[7.132.2] ἐπὶ τούτοισι οἱ Ἕλληνες ἔταμον ὅρκιον οἱ τῷ βαρβάρῳ πόλεμον ἀειράμενοι. τὸ δὲ ὅρκιον ὧδε εἶχε, ὅσοι τῷ Πέρσῃ ἔδοσαν σφέας αὐτοὺς Ἕλληνες ἐόντες, μὴ ἀναγκασθέντες, καταστάντων σφι εὖ τῶν πρηγμάτων, τούτους δεκατεῦσαι τῷ ἐν Δελφοῖσι θεῷ. τὸ μὲν δὴ ὅρκιον ὧδε εἶχε τοῖσι Ἕλλησι·

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ:

[7.131.1] Λοιπόν ο Ξέρξης παρέμενε αρκετές μέρες στα μέρη της Πιερίας· γιατί το ένα τρίτο του στρατού του έκοβε το δάσος του Μακεδονικού όρους, για να περάσει αποκεί όλο το στράτευμα στη χώρα των Περραιβών. Και στο μεταξύ γύρισαν οι κήρυκες που είχε στείλει στην Ελλάδα για να ζητήσουν γην και ύδωρ, άλλοι με άδεια χέρια κι άλλοι φέρνοντας γην και ύδωρ.

[7.132.1] Νά ο κατάλογος εκείνων που τα έδωσαν: Θεσσαλοί, Δόλοπες, Ενιάνες, Περραιβοί, Λοκροί, Μάγνητες, Μαλιείς, Αχαιοί της Φθιώτιδας, Θηβαίοι και οι υπόλοιποι Βοιωτοί, εκτός απ᾽ τους Θεσπιείς και τους Πλαταιείς. 

[7.132.2] Οι Έλληνες που σήκωσαν το βάρος του πολέμου εναντίον των βαρβάρων έδωσαν επίσημο όρκο για να τους απειλήσουν. Νά το περιεχόμενο του όρκου: «Όσοι, όντας Έλληνες, παραδόθηκαν στους Πέρσες χωρίς εξωτερική βία, όταν με το καλό αποκατασταθούν τα πράματα, θα υποχρεωθούν να πληρώσουν στο θεό των Δελφών το ένα δέκατο απ᾽ όλο το έχει τους». Αυτό λοιπόν ήταν το περιεχόμενο του όρκου των Ελλήνων.